گلچین: 18 حوت 1388
جايگاه زن در اسلام:
وقتي كه اسلام آمد،همه اين ستمها را اززن برداشت ودرميان انسانيت ارزش واعتبار وي را به اوبازگرداند.و اورا درمبدأ انسانيت شريك مرد قرار داد؛ و چنين فرمود: (الحجرات: 13). «اى مردم! ما شما را از يك مرد و زن آفريديم».
همچنين زن و مرد در پاداش و عذاب عمل مشترك هستند. چنانچه خداوند متعال فرموده است: (النحل: 97).
«هركس كارشايستهاى انجام دهد،خواه مرد باشد يازن،در حالى كه مؤمن است، او را به حياتى پاك زنده ميداريم;وپاداش آنهارا به بهترين اعمالى كه انجام ميدادند، خواهيم داد».
و باز خداوند فرموده است: (الأحزاب: 73).
«هدف اين بود كه خداوند مردان و زنان منافق، و مردان و زنان مشرك را (از مؤمنان جدا سازد و آنان را) عذاب كند».
همچنين خداوند پاك قرار دادن زن را به عنوان مال ارث شوهر مرده حرام گردانيد و چنين فرمود: (النساء: 19).
«اى كسانى كه ايمان آوردهايد! براى شما حلال نيست كه از زنان، ازروى اكراه (و ايجاد ناراحتى براى آنها،) ارث ببريد!».
اسلام متضمن استقلال شخصيت زن گشت و او را نه به عنوان ارثيه، بلكه به عنوان وارث اصلي قرارداد، و در ارثيه نزديكانش براي وي حقي مقرر ساخت.
خداوند ميفرمايد: (النساء: 7).
«براى مردان، از آنچه پدر و مادر و خويشاوندان از خود بر جاى ميگذارند، سهمى است; و براى زنان نيز، از آنچه پدر و مادر و خويشاوندان ميگذارند، سهمى; خواه آن مال، كم باشد يا زياد; اين سهمى است تعيين شده و پرداختنى».
همچنين خداوند فرموده است: (النساء: 11).
«خداوند در باره فرزندانتان به شما سفارش ميكند كه سهم (ميراث) پسر، به اندازه سهم دو دختر باشد; و اگر فرزندان شما، (دو دختر و) بيش از دو دختر باشند، دو سوم ميراث از آن آنهاست; و اگر يكى باشد، نيمى (از ميراث،) از آن اوست. و براى هر يك از پدر و مادر او، يك ششم ميراث است، اگر (ميت) فرزندى داشته باشد; و اگر فرزندى نداشته باشد، و (تنها) پدرومادر از او ارث برند، براى مادراو يك سوم است (و بقيه از آن پدراست); و اگر اوبرادرانى داشته باشد،مادرش يك ششم ميبرد(وپنج ششم باقيمانده، براى پدر است).(همه اينها،) بعد ازانجام وصيتى است كه او كرده،وبعد از اداى دين است ـ شما نميدانيد پدران ومادران وفرزندانتان،كداميك براى شما سودمندترند!ـ اين فريضه الهى است;وخداوند،دانا وحكيم است».
و همينگونه تا آخر آيات كه در مورد ارثيه زن آمده است؛ چه مادر و يا دختر و خواهر و يا زوجه باشد.
خداوند متعال در عرصه مزاوجت و ازدواج، همسرداري را در حداكثر تا چهار زن محدود و محصور نموده است، البته به شرط برقراري عدالت ميان آنان. همچنين خداوند متعال معاشرت و هم زيستي خوب و درست را براي مردان واجب نموده است، چنانچه ميفرمايد: (النساء: 19).
«با همسران بطور شايسته رفتار كنيد!».
همچنين مهريه را حق زن قرارداد و به شوهرها دستور داد كه بايد مهريه زنان خويش را بپردازند مگر آنچه را كه خود زنان با رضايت خاطر خويش ببخشند؛ و اين چنين فرمود: (النساء: 4).
«و مهر زنان را (بطور كامل) بعنوان يك بدهى (يا عطيه،) به آنان بپردازيد! (ولى) اگر آنها چيزى از آن را با رضايت خاطر به شما ببخشند، حلال و گوارا مصرف كنيد!».
همچنين خداوند متعال زن را درمنزل شوهرش به عنوان امير و سرپرست فرزندانش قرار داده و اورا به عنوان آمروناهي تعيين فرموده است.چنانچه رسول الله ص فرموده است: «المرأة راعية في بيت زوجها، ومسئولة عن رعيتها».
«زن درمنزل شوهرش همانند حاكم وسرپرست است ودربرابر زيردستان خويش مسئول است».وبازخداوند مخارج زندگي ونفقه ولباس وقماش زن رابرمردواجب كرده است تابه خوبي آنها رابرايش تهيه كندوزن یکی ازبهترین نعمت های الله پاک است.
باعرض ادب وحرمت
برادری شما گلچین مهاجر در سویدن
برگرفته شده از کتاب: أحكام ويژه بانوان تأليف: الشيخ الدكتور صالح بن فوزان الفوزان