فرستنده جاوید عالمی: 3 دلو 1388
منبع: روزنامه ی نخست، شنبه 3 دلو
نویسنده:عبدالحلیم (باخرد)
بدخشان و چالش های فرا راه باشندگان آن
ولایت بدخشان، یکی از ولایت های است که در شمال شرق افغانستان موقعیت داشته و دارای ( ۲۸ ) واحد اداری می باشد. اهالی این ولایت نسبت نبود راه های مواصلاتی به مرکز این ولایت به مشکلات فراوانی دچار هستند، به خصوص اهالی ولسوالی های درواز ها و پامیر ارتباط شان با مرکز اکثراً قطع می باشد حتا در ایام فصل زمستان آن ها مجبور اند تا مریضان خود را به کشور همسایهی تاجیکستان انتقال دهند.
البته تاجیکستان همکاری چندان با آن ها نداشته و در دادن ویزه به اهالی این ولسوالی ها یک اندازه خرده گیری می کند. اگرچه باشندگان این ولسوالی ها از طریق شبکهی تلویزیون آریانا صدای خود را به گوش دولت مردان افغانستان رسانیده اند، اما تا کنون دولت مردان افغانستان در این راستا سهل انگاری نموده و جواب قناعت بخش با آن ها داده نشده است.
به قول شاعر (پیش کر بربط سرای وپیش کور آیینه دار ) موسساتی که در این ولایت فعالیت دارند، پول های را که دولت
افغانستان و جامعهی جهانی به منظور انکشاف این ولایت به مسوولین ولایت سپرده اند، تا کنون حیف ومیل گردیده است. اهالی این ولایت دلیل آنرا نبود انجنیران مسلکی وکارا در این موسسات وناتوانی مقام ولایت عنوان کرده اند، طوری که در ریاست مبارزه با حوادث این ولایت افرادی به کار گماشته شده اند که نتنها مسلکی نیستند، بلکه از سواد خواندن و نوشتن کافی هم برخوردار نیستند و از طرف مقام ولایت براساس مصلحت ها به کار گماشته شده اند.
ریاست اطلاعات و فرهنگ تا کنون در این ولایت کاری چندان قابل توجه ای از خود انجام نداده است، وقتی که شما وارد این ولایت می شوید، تنها اسم از ریاست اطلاعات و فرهنگ را می شنوید و بس.
نبود رسانه های آزاد در این ولایت وعدم دسترسی مردم به اطلاعات از طریق رسانه های نوشتاری، دیداری و... خود باعث آن گردیده است تا مقامات محلی این ولایت هر چه بخواهند انجام می دهند و از طرف دیگر، نبود گویندگان مسلکی در رادیو- تلویزیون محلی این ولایت، یکی دیگر از عواملی است که ناکارا بودن ریاست اطلاعات و فرهنگ را به ما ترسیم می کند، بناً درخواست ما مردم ولایت بدخشان ازدولت مرکزی این است که مبارزه با فساد اداری را دراولویت کاری خود قرار داده و چپاول گران ومافیا را که در داخل دولت اند،ازکار برکنار نماید تا مردم رنجدیدهی مادر این دیار دورافتاده لحظه یی آسوده گردند.